Zihnimizin i\u00e7inde bir ses vard\u0131 eskiden. Belki \u00e7ocukken, belki gen\u00e7li\u011fimizin ba\u015f\u0131nda… O ses bize neyi sevdi\u011fimizi f\u0131s\u0131ldard\u0131. Neden \u00fcz\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz\u00fc, neden sinirlendi\u011fimizi, neye heyecanland\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 anlat\u0131rd\u0131. Ama sonra bir yerlerde… sustu. Ya da susturuldu.<\/p>\n\n\n\n
Toplumun g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fc, ailenin beklentisi, \u00f6\u011fretmenin sesi, patronun bak\u0131\u015f\u0131\u2026 O kadar \u00e7ok d\u0131\u015f ses doldu ki i\u00e7imize, kendi sesimizi duyamaz olduk. Bir g\u00fcn ne istedi\u011fimizi bile sormaz hale geldik kendimize. Ne seviyorsun? Ne yaparken zaman\u0131n ak\u0131p gidiyor? Kim olmak istiyorsun? Cevap veremedik. \u00c7\u00fcnk\u00fc art\u0131k bizden \u00e7ok, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n sesiyle konu\u015fuyorduk.<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u0130\u00e7 ses dedi\u011fimiz \u015fey, asl\u0131nda ruhun aynas\u0131d\u0131r. O, bize ait olan duygular\u0131n filtresiz h\u00e2lidir. Korkmadan konu\u015fur, susmadan anlat\u0131r. Ama bir kez bast\u0131r\u0131ld\u0131 m\u0131, kolay kolay geri d\u00f6nmez. O y\u00fczden bir bakm\u0131\u015fs\u0131n, insanlar\u0131n sana bi\u00e7ti\u011fi rolleri ya\u015f\u0131yorsun: \u201c\u0130yi evlat\u201d, \u201cuyumlu \u00e7al\u0131\u015fan\u201d, \u201cg\u00fcler y\u00fczl\u00fc arkada\u015f\u201d\u2026 Hepsi senden bir par\u00e7a \u00e7al\u0131yor ama fark etmiyorsun. \u00c7\u00fcnk\u00fc d\u0131\u015f sesler, i\u00e7ini bast\u0131r\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n Ve bir g\u00fcn duruyorsun. Kalabal\u0131k bir masada, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n aras\u0131nda, belki g\u00fclerken… Birden akl\u0131na geliyor: \u201cBen bu muyum ger\u00e7ekten?\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u0130\u00e7 sesini kaybeden insan, kendine yabanc\u0131la\u015f\u0131r. Ve en k\u00f6t\u00fcs\u00fc, bu yabanc\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00e7ok ge\u00e7 fark eder. \u00c7\u00fcnk\u00fc hayat\u0131n temposu, fark etmene izin vermez. S\u00fcrekli bir ko\u015fturma, bir zorunluluk, bir yeti\u015fme h\u00e2li… Ama i\u00e7 ses, sessizli\u011fe ihtiya\u00e7 duyar. Durmaya, bakmaya, duymaya\u2026 Peki biri bizi susturduysa, tekrar nas\u0131l konu\u015furuz?<\/p>\n\n\n\n K\u00fc\u00e7\u00fck \u015feylerle ba\u015flar. Bir \u015fark\u0131 sana bir duyguyu hat\u0131rlat\u0131r. Bir kitap sat\u0131r\u0131 seni ge\u00e7mi\u015fine g\u00f6t\u00fcr\u00fcr. Yaln\u0131z bir y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015fte, i\u00e7inden y\u00fckselen o k\u0131r\u0131k c\u00fcmle sana ait olur: \u201cBen bu hayat\u0131 b\u00f6yle ya\u015famak istemiyorum.\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u0130\u015fte o an, i\u00e7 sesin tekrar nefes al\u0131r. Ve f\u0131s\u0131lt\u0131 h\u00e2lindeki o c\u00fcmle zamanla b\u00fcy\u00fcr. \u201cBen kimim?\u201d diye sormaya cesaret edersin. \u201cBen ne istiyorum?\u201d diye sorgulars\u0131n. Ve belki y\u0131llar sonra ilk defa, ger\u00e7ekten kendin gibi bir karar<\/strong> al\u0131rs\u0131n. \u0130\u015fte o zaman susturulmu\u015f sesin, seni yeniden bulur.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zihnimizin i\u00e7inde bir ses vard\u0131 eskiden. Belki \u00e7ocukken, belki gen\u00e7li\u011fimizin ba\u015f\u0131nda… O ses bize neyi sevdi\u011fimizi f\u0131s\u0131ldard\u0131. Neden \u00fcz\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz\u00fc, neden sinirlendi\u011fimizi, neye heyecanland\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 anlat\u0131rd\u0131. Ama sonra bir yerlerde… sustu. Ya da susturuldu. Toplumun g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fc, ailenin beklentisi, \u00f6\u011fretmenin sesi, patronun bak\u0131\u015f\u0131\u2026 O kadar \u00e7ok d\u0131\u015f ses doldu ki i\u00e7imize, kendi sesimizi duyamaz olduk. Bir g\u00fcn ne … Okumaya devam et “\u00c7\u00fcnk\u00fc art\u0131k bizden \u00e7ok, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n sesiyle konu\u015fuyorduk…”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":227,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[84,75,74],"class_list":["post-235","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kisisel","tag-ben-bu-muyum","tag-celiski","tag-ic-ses"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/235","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=235"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/235\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":240,"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/235\/revisions\/240"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/227"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=235"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=235"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mustafaalniak.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=235"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}