Bu kez birine de\u011fil, kendime yazd\u0131m mektubu. \u00c7\u00fcnk\u00fc fark ettim ki hep ba\u015fkalar\u0131 i\u00e7in bir \u015feyler s\u00f6yledim, yazd\u0131m, bekledim. Oysa en \u00e7ok susan bendim kendime kar\u015f\u0131. En \u00e7ok ihmal etti\u011fim, en az sordu\u011fum \u201cnas\u0131ls\u0131n?\u201d c\u00fcmlesi kendimeydi. Bu y\u00fczden kalemi elime al\u0131p, uzun zamand\u0131r susturdu\u011fum i\u00e7 sesime mektup yazd\u0131m. Ge\u00e7mi\u015fteki halimi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm, \u00e7ocuklu\u011fumu, ergenli\u011fimi, k\u0131rg\u0131nl\u0131klar\u0131m\u0131, bir \u015feyler olur sand\u0131\u011f\u0131m ama olmayan y\u0131llar\u0131. Yanl\u0131\u015f kararlar\u0131m\u0131 da kucaklad\u0131m bu mektupta, do\u011fru sand\u0131klar\u0131m\u0131n yanl\u0131\u015f oldu\u011funu \u00e7ok sonra fark etti\u011fim g\u00fcnleri de. Kendime k\u0131zd\u0131\u011f\u0131m yerler vard\u0131, itiraf edemediklerim, ka\u00e7t\u0131klar\u0131m. Ama hepsini tek tek yazd\u0131m. \u00c7\u00fcnk\u00fc bu mektup, bir hesapla\u015fma de\u011fildi. Bir kabullenmeydi. \u201cOldu\u011fun gibi olmay\u0131 \u00f6\u011freniyorsun yava\u015f yava\u015f\u201d dedim kendime. \u201cEskisi gibi hemen k\u0131r\u0131lm\u0131yorsun, ama h\u00e2l\u00e2 i\u00e7ten i\u00e7e al\u0131n\u0131yorsun bazen, biliyorum. Yine de iyi gidiyorsun, sab\u0131rl\u0131 olmay\u0131 \u00f6\u011freniyorsun.\u201d Hayat\u0131n \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck ac\u0131lar\u0131 oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fck\u00e7e, kendi dertlerimi k\u00fc\u00e7\u00fcmsemeden ama onlar\u0131n \u00fcst\u00fcnde de ezilmeden ya\u015famay\u0131 \u00f6\u011frendi\u011fimi fark ettim.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Bu mektubu yazarken anlad\u0131m ki, i\u00e7imde b\u00fcy\u00fctt\u00fc\u011f\u00fcm yaralar birer \u00f6\u011fretmen olmu\u015f asl\u0131nda. Her kay\u0131p, her bekleyi\u015f, her ge\u00e7 kalan \u015fey bir \u015feyler b\u0131rakm\u0131\u015f bana. Daha az konu\u015fup daha \u00e7ok dinlemeyi \u00f6\u011frenmi\u015fim mesela. \u0130nsanlara de\u011fil, kalbime kulak vermeyi. Ve en \u00e7ok da \u015funu \u00f6\u011frendim: Kendine yazmad\u0131\u011f\u0131n her mektup, eksik kal\u0131yor. Ba\u015fkalar\u0131na anlatmak yetmiyor bazen, kendine anlatman gerekiyor. \u00c7\u00fcnk\u00fc as\u0131l bar\u0131\u015fman gereken, o k\u0131r\u0131k aynada g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn ki\u015fi. Bu y\u00fczden \u015fimdi aynaya bak\u0131p sadece g\u00fcl\u00fcms\u00fcyorum. Ne fazla, ne eksik. Oldu\u011fu gibi. \u201cSenin de hik\u00e2yen var ve bu hik\u00e2ye yaz\u0131lmaya de\u011fer\u201d diyorum. O y\u00fczden yaz\u0131yorum bu mektubu. Unutmamak i\u00e7in de\u011fil; hat\u0131rlad\u0131\u011f\u0131mda y\u00fcz\u00fcmde bir tebess\u00fcm olu\u015fsun diye. \u00c7\u00fcnk\u00fc kendine mektup yazmak, kendine iyi davranman\u0131n en sessiz ve derin yolu.<\/strong><\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n